مطلبی که سکوت در مقابلش درست نبود و مجبورم کرد بنویسم. بنویسم از خیلی چیزا.

میخوام این پستو به یه شکل دیگه شروع کنم :

اوایل ورودم به دنیای نجوم بود که تو یکی از شبای تابستون که داشتم کانالا رو چک میکردم چشمم به یه سری فیلم نجومی افتاد. کلی ذوق کردم ولی چون خوابم میومد تلویزیونو خاموش کردمو رفتم بخوابم. فرداش یکی از فامیلا زنگ زده که عطیه دیشب برنامه نجومی میداد دیدی ؟؟ خیلی قشنگ بودا ! و من حسرت خوردم از اینکه چرا ندیدمش. منتظر موندم تا دوباره پخش بشه درحالیکه حتی اسم برنامه رو نمیدونستم ! یهو به سرم زد برم لیست پخش شبکه رو نگاه کنم. خودش بود ، آسمان شب دوشنبه 21:20 . قبل اینکه دوشنبه برسه به چند نفر از دوستامم خبرشو دادم .رسید. دوشنبه رسیدو من کنترل به دست در حالیکه به جیغ و دادای افراد خونواده که بزنم یه شبکه دیگه گوش نمیدادم جلوی تلویزیون چهارزانو نشسته بودم. برنامه اونقدر جذاب و دیدنی بود که با تمرکز کامل به حرفای مجری و کارشناس گوش میدادم. با تمام وجود آهنگای میان برنامه رو گوش میدادو با تمام حواس اسلایدا و فیلمارو نگاه میکردم. مجری برنامه آدم جالبی به نظر میومد. سیاوش صفاریان پور. با قد کوتاه – البته چهار انگشت ازم کوتاه تره !!! –کمی کپل و یه صورت بانمک . اینقدر از برنامه و بحثاش خوشم اومد که لحظه شماری میکردم تا دوشنبه آینده برسه. ویژه برنامه هارم حتی از دست نمیدادم. علاقه ام به این برنامه تا جایی بود که تقریبا اکثر فامیل میدونستند روزای دوشنبه نباید خونه ما بیان یا ما خونه اونا نمیریم واسه همین برنامه ریخته بودن برا خودشون ! تا اسفند سال قبل که هنوز درگیر کارای گروه نجوم شهرمون نشده بودم حتی یک برنامه رو هم از دست نمیدادم ولی کم کم هم نظم پخش – به لطف مسئولا – به هم ریخت و هم عوامل دیگه که پایین میگم و هم من دیگه حوصله قبلو نداشتم که مثل قبل دنبالش کنم – چه کنم پیریه دیگه !! -. این اواخر بازم خواستم ببینمش که ... . که خبردار شدم قراره در آسمان شبو تخته کننو یکی دیگه با یه کارگردانی دیگه جایگزین بشه.

از میزان ناراحتی خودم حرف نمیزنم که هر نجوم دوستی حال منو میدونه ولی بازم انتقاد دارم از خیلیا . رسمی تر میخوام بنویسم :

لازم به تذکر برای آن دسته افرادیست که از روی کم لطفی توجهی به این برنامه نداشته اند که آسمان شب ، با کارگردانی و مجری گری و تهیه کنندگی سیاوش و محمد فواد صفاریان پور ، نه تنها موفق ترین برنامه نجومی صدا و سیما در سطح ملی بوده بلکه به جرئت میتوانم بگویم در سطح خاورمیانه و حتی آسیا هم همتایی نداشت. برنامه ای که دین بزرگی را برای جامعه علمی ایران ادا کرد. حق پدری داشت بر گردن تک تک کسانی که مشوقشان در زمینه نجوم بود. از همان زمان که در مجله نجوم از آسمان شب گفتند مشخص شد که دست هایی در کارند تا نگذارند سیاوش صفاریان پور آنگونه که شایسته خود و بینندگان است برنامه را اجرا کند. دست هایی که از روی حسادت دست به هر اقدام ناشایستی زدند تا اینکه با فشار آوردن به مسئولان پخش و پارتی بازی های زیاد بالاخره توانستند پا جای پای سیاوش بگذارند. توانایی اجرای برنامه ای دیگر در کنار آسمان شب – درست عین مجله آسمان شب و نجوم – را نداشتند و فقط زورگیری از دستشان برمی آمد. قبول دارم این اواخر پخش برنامه نظم نداشت . قبول دارم تعداد برنامه های تکراری داشت بالا میرفت قبول دارم یک تعداد افراد مشخص بعنوان کارشناس در برنامه حضور داشتند ولی دوستان نمیشود که هر کسی را که توانست بگوید astronomy  را برداشت و بعنوان کارشناس در یک برنامه ملی نشاند. نمیشود.تمام این نواقص را میشد با یک ارسال نظر حل کرد. نظری که به قطع سیاوش الکی از رویش نمیگذشت.  میخواهم کمی به توانایی های سیاوش صفاریان پور و در کنارش فواد بپردازم. اگر کمی برنامه های علمی تلویزیون را دنبال میکردید متوجه برنامه های دیگر از این دو عزیز میشدید. فرجه ، تیک تاک و انسان و دانش اگر اشتباه نکنم که از شبکه آموزش پخش میشد. هر یک از اینها برنامه هایی بودند با تنوع خاص . فرجه وضعیت علم و فناوری کشور را بررسی میکرد و مسئولان را به میز مذاکره میکشاند. سیستم آموزشی و علمی کشور را نقد میکرد ، راهکار نشان میداد و نظر مسئولان مختلف را جویا میشد. به نقد مسائل علمی میپرداخت . از زمانیکه مجری این برنامه تغییر کرد برنامه دیگر جذابیت قبل خود را ندارد. نمیتواند مطلب را مانند قبل منتقل کند حتی توانایی این را ندارد که بیننده را به اندازه پنج دقیقه پای تلویزیون نگه دارد. اینها چیز هاییست که در مورد خودم صادقند.

 تیک تاک ، خاص ترین برنامه در طول تاریخ تلویزیون نگاه کردنم ! عالی ترین برنامه ی مباحثه ای میان دو نفر. مهم نبود آن دو نفر چه کسانی بودند از بازیگران گرفته تا شخصیت های علمی و حتی معمولی ترین افراد اجتماع . مهم بحث میان آنها بود و گرمی آن و نظرات جالبی که در مورد پیش پا افتاده ترین موضوع ارائه میشد. برای خود من که خیلی جالب بود. با شخصیت های جالب و جدیدی آشنا شدم. حتی پذیرایی شان از میهمان که ساده ترین و پیش پا افتاده ترین بود نیز به نوعی طرح ریزی میشد که نوشیدنی های سنتی را ارائه میداد. – میگویم ساده ترین بخاطر اینکه این برنامه نقاط قوت بسیاری داشت که توجه خاص تهیه کننده به پذیرایی که در جای خود ستودنی بود زیاد به چشم نمی آمد ! - برای من هم زدن خاکشیر و زاویه دید دوربین بسیار جالب بود و عاشق تیله های تزئینی اش بودم.

 انسان و دانش هم که برنامه ای بود که به نقد اخبار علمی و بحث پیرامون آنها میپرداخت. لازم به ذکر است که طراحی دکور همه این برنامه ها کوچکترین شباهتی به یکدیگر نداشت  که خود نشانه خلاقیت هر چه تمام تر عوامل اصلی آن است. این ها را گفتم برای آنکه به توانایی های سیاوش و فواد باور داشته باشیم. بدانیم که این دو برادر بهترین گزینه برای اجرا و تهیه ی برنامه های علمی هستند تا با سبک ارائه خاص خود بتوانند بر تعداد بینندگان بیفزایند و باعث فزونی تعداد مشوقان این عرصه شوند.

این را نقص بزرگی از مسئولان پخش می بینم که بدون توجه به بینندگان و با زیر پا گذاشتن نظرات آنها که پایه های تداوم یک برنامه علمی هستند دست به هر تغییرات اساسی زدند. تغییراتی که به نظر من حتی ممکن است تعداد بینندگان را کاهش دهد . نقص بزرگی که مسئولان بجای توجه به پایه و اساس ترویج علم تیشه به ریشه اش میزنند که یا از روی ناخردی ست یا اغراض شخصی را دخیل میکنند . همین.

صمیمانه از این دو برادر عزیز نهایت تشکر را بعمل می آورم و امیدوارم با پشتکاری که از آنان سراغ داریم دست به کارهای جدیدی در این عرصه بزنند و دل ما را خوش کنند با آن. دست مریزاد .

پی نوشت : میدانم طولانی بود و میدانم که میتوانستم در ادامه مطلب بگذارم ولی نتوانستم. انصاف نبود اینکار را در حق بهترین برنامه نجومی که می پرستیدمش بکنم. همین.

پی نوشت : اولین باری بود که احساس کردم داریم با دستای خودمون بد چاله ای میکنیم. اولین باری بود که برای یه برنامه تلویزیونی – کسایی که میدونن اهل تلویزیون نیستم  میدونن منظورم چیه –و پخش نشدنش اینقدر ناراحت شدمو افسوس خوردم.

حرف نوشت :   چرچیل :  پیروزی یعنی توانایی رفتن از یک شکست به شکست دیگر بدون از دست دادن اشتیاق !

دل نوشت : " و تا آنجا که موفق شوند مرد و مردانه می ایستند و یکدندگی به خرج میدهند. " لجبازی آدمارو برای رسیدن به هدفشون دوست دارم ! طعم گسش قشنگه !

دل نوشت بعدا اضافه شده : بی انصافیه وختی درگیر میکنی به فکر کردنو خودت می ایستی کنارو سکوت میکنی. دل سنگ میخوادو یه عالمه ادعای پوچ. واقعا بعضی وختا از  قلمبه شدن حرفا رو گلوم احساس میکنم بی مصرف ترین آدم ممکنم. خیلی بی مصرف.